Poradnik

Przepraszałam !

Przepraszałam za złą decyzję, niewłaściwą komunikację.

Jestem tylko człowiekiem i będę popełniała błędy. Mój zespół również ma prawo do popełniania błędów.

Za każdym razem, kiedy mówiłam przepraszam, widziałam na twarzach ludzi: zaskoczenie, uśmiech, ulgę, nadzieję.

Wiedziałam i widziałam, że to doceniają.

 

Uwierz mi, że nigdy mój autorytet nie ucierpiał z powodu słowa przepraszam.

Ucierpiała moja duma. Więc nie mam czego żałować.

 

Śmiem twierdzić, że mój autorytet wzrastał za każdym razem kiedy zadecydowałam powiedzieć o swoim błędzie.

W jakim obszarze wzrastał mój autorytet?

Mój autorytet wzrastał w obszarze spostrzegania mnie jako osoby zdolnej do przyznania się do błędu.

Mój autorytet wzrósł w obszarze spostrzegania mnie jako osoby uczciwej i odważnej.

 

Oczywiście wolałabym błędów nie popełniać.

Jednak dzisiaj wiem, że nie jest to możliwe.

 

Dlaczego ludzie oczekują od przywódcy przyznania się do błędu?

Zespół oczekuje od ciebie przede wszystkim odwagi w przyznaniu się do błędu.

Skoro mamy odwagę i uprawnienia krytykować ludzi w zespole ( dajemy im informację zwrotną?) powinniśmy mieć odwagę w przeprowadzeniu swojej autokrytyki.

Prawda?

Z rozmów z wieloma z was wiem, że oczekujecie autokrytyki przywódcy, ale wiem również, że wielu z was już nie wierzy w to, że kiedykolwiek usłyszycie słowo przepraszam w ustach waszego Przywódcy. Może powinniśmy dać sobie wolność do popełniania błędów oraz do mówienia o nich?

 

Siłę zrównoważmy pokorą

 

Dlaczego my przywódcy mamy problem z mówieniem słowa „przepraszam”?

Jako przywódcy uczeni jesteśmy okazywania Siły. Cały świat nam mówi, że lider jest silny, odporny, zdecydowany, niezniszczalny. Nikt nas nie uczy okazywania Słabości. Nowa jakość przywództwa na którą czekamy, to poruszanie się ” w sile i pokorze”.

 

Jak poprowadzić swoją autokrytykę ?

Jak powiedzieć słowo „przepraszam” na forum?

 

10 rad dla odważnych

1. Opowiedz im o sytuacji, która miała miejsce.

2. Opowiedz, jak się zachowałeś, co powiedziałeś i wyjaśnij, dlaczego tak się zachowałeś. Powiedz „jak było” Tylko Fakty.

3. Odnieś się do cech charakteru lub umiejętności, które są twoimi wyzwaniami.

4. Przeproś ludzi za niewłaściwe emocje, decyzję, komunikację… Powiedz: Chcę Was przeprosić za…

5. Możesz poprosić o wsparcie i pomoc w obszarze, który jest dla ciebie wyzwaniem.

6. Jeśli sytuacja w której się znalazłeś dotyczyła wzajemnych „uraz, pretensji, dużego niezrozumienia” powiedz o tym, iż nie będziesz trzymać „ urazy do ludzi” i prosisz ich to samo.

7. Odnieś się do wspólnej przyszłości i wiary w to, iż wszyscy się uczymy i zmieniamy.

8. Pożartuj „sam z siebie”, w tej sytuacji to naprawdę pomaga.

9. Możesz też odwołać się do potrzeb innych. Powiedz, że rozumiesz potrzebę ludzi i będziesz chciał wziąć ją pod uwagę.

i jeszcze po 10 – Powiedz czego się nauczyłeś w tej sytuacji. Zastanów się i powiedz czego możecie jako zespół, grupa nauczyć się w tej sytuacji.

Upewnij się, że wszystko jest w porządku i zachęć do indywidualnych rozmów. Zachęcam do praktykowania tej trudnej lekcji pokory.

 

Co zyskasz stosując autokrytykę i mówiąc przepraszam?

 

Zyskasz szacunek ludzi. Pewnego dnia powiedzą o tobie: Miał odwagę przyznać się do błędu –Szacunek!

Zyskasz zmianę. Jeśli przyznasz się do błędu zadziała to jak zobowiązanie które im dajesz. Zobowiązujesz się do zmiany, poprawy. Tym samym dajesz przykład, aby w twoim zespole też takie zobowiązanie do poprawy było sprawą która jest naturalna. To naturalne, że musimy się wszyscy zmieniać.

Zauważysz, że zaczną cię krytykować osobiście, będą przychodzili do ciebie i mówili ci w cztery oczy to co myślą. Ludzie przestaną tak często krytykować cię w kuluarach.

Tak, uwierz mi, to się dzieje zawsze !

Dlaczego będą mieli odwagę przyjść do ciebie z krytyką? Zobaczą, że jesteś zainteresowany tym, aby słyszeć nie tylko to co jest dobre ale również, i to co wymaga zmiany.

Co stracisz?

Stracisz pozycje nieomylnego i niezniszczalnego lidera.

Polecam.

2 część artykułu pt. „Lider mówi przepraszam”

One comment
  1. Mirosław Szatkowski Odpowiedz
    30 grudnia 2014 o 12:49

    Rzeczowo i inspirująco. Czekam na następne.

Dodaj komentarz